Eenzaamheid

Eenzaamheid is van alle tijden en is een gemoedstoestand die zich van jong tot oud wel eens doet gelden. Het is een subjectief begrip, want het wordt niet door iedereen, die in dezelfde omstandigheden verkeert, met dezelfde intensiteit ervaren. Zich af en toe eenzaam voelen is niet het probleem. Het wordt ernstiger als eenzaamheid zich tot een dagelijks terugkerend verschijnsel van onbehagen heeft ontwikkeld. De gevolgen daarvan leiden maar al te vaak tot toenemende gezondheidsproblemen, afnemende behoefte om bestaande sociale contacten te onderhouden, laat staan te vernieuwen en uit te breiden. Ook kan een groeiend gebrek aan vertrouwen in andere mensen ontstaan, waardoor het nog moeilijker wordt deze ernstig eenzame mensen hulp te bieden.

Eenzaamheid kan iedereen overkomen en is aan tal van oorzaken toe te schrijven. Het kan bijvoorbeeld veroorzaakt worden door overlijden van de partner, echtscheiding, verlies van werk, een verhuizing of afnemende mobiliteit door ziekte of ouderdom. Los van deze tegenslagen kan eenzaamheid ook het gevolg zijn van iemands geestelijke gezondheid. Deze variatie aan oorzaken betekent dat hulpverlening niet alleen maatwerk vereist, maar ook de inzet vraagt van vele disciplines die het bestaande maatschappelijke netwerk aan zorgverlening te bieden heeft.

Het mag geen verrassing zijn, dat senioren in onze samenleving een grote risicogroep vormen waar eenzaamheid zich tot een ernstig en chronisch probleem kan ontwikkelen. Immers, door het wegvallen van familie en vrienden en door afnemende mobiliteit zijn zij het, waar eenzaamheid bijna vanzelfsprekend op de loer ligt. Van de mensen in Nederland, die ouder zijn dan 75 jaar, zegt meer dan de helft zich eenzaam te voelen. Door de vergrijzing is het aannemelijk dat er over 10 jaar meer dan één miljoen 75-plussers zijn die met eenzaamheid te kampen hebben. Ook al zal daarvan maar een klein deel (4-5%) in ernstige mate aan eenzaamheid lijden, dan nog zullen dat er toch veel meer zijn dan de bestaande ouderenzorginstanties aankunnen.

Om deze ontwikkelingen enigszins voor te blijven is door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport – in nauwe samenwerking met de Nederlandse gemeenten – in 2017 de campagne gestart ‘Eén tegen eenzaamheid’.
In Son en Breugel heeft dit geleid tot de vorming van een werkgroep waarin naast de gemeente, de Levgroep en zorgorganisaties ook een aantal vrijwilligersorganisaties vertegenwoordigd zijn (CG-platform, Adviesraad Sociaal Domein, SeniorenRaad, CLIP en Platform Mantelzorg).
Doel van het genomen initiatief is te komen tot een ‘Lokale Aanpak Eenzaamheid’. Hierbij willen de zorgorganisaties niet alleen hun krachten nog beter gezamenlijk inzetten, maar ook de betrokkenheid van de samenleving intensiveren. Hierdoor kunnen er meer vrijwilligers worden ingezet bij het signaleren van en de hulpverlening aan de eenzame medemens.

Met dit doel voor ogen heeft de werkgroep de afgelopen maanden een plan van aanpak ontwikkeld. Ook is er een tijdslijn opgesteld waarop de verschillende stappen van het plan moeten zijn uitgevoerd.
De bijeenkomst in het Vestzaktheater op 24 april had als doel het draagvlak voor die samenwerking tussen professionals en vrijwilligers verder uit te breiden. Een essentiële stap om eenzaamheid verder concreet aan te pakken. Of men daarin geslaagd is zullen we nog even moeten afwachten. Laten we hopen van wel!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *